In the spotlight

03 maart 2021

Interview met Nicole van Hooy

“Niet iedereen kan je aardig vinden, veel vrouwen proberen dat. Sinds ik me daar minder van aantrek, merk ik dat ik zelfs nog meer krediet krijg. Dus dames, stop met excuses maken, het gaat ten koste van je geloofwaardigheid als leidinggevende. ”Nicole is gemeentesecretaris/algemeen directeur a.i. van gemeente Best. Haar contract is onlangs verlengd tot maart 2022. “Heel prettig. Nu kan ik alles in de praktijk brengen wat we samen hebben bedacht.”

“We hebben zes maanden gewerkt aan een verbeterplan, na twee maanden inspraak is het plan in november goedgekeurd en in maart 2021 - terwijl we net met de implementatie zijn begonnen - had ik weggemoeten. Nu kan ik de klus afmaken. En we leven in een rare tijd, deze verlenging geeft mij als zzp'er ook een stukje zekerheid. Ik ben 18 jaar geleden als zelfstandig manager gestart en viavia bij gemeentes terechtgekomen.”

In the spotlight

“Werken voor een gemeente is uitdagend en ingewikkeld. Je hebt de normale bedrijfsvoering en het politieke spel. Mijn Medewerkers zijn veelal hoger opgeleid - hbo en wo - en willen van betekenis zijn voor de maatschappij. Dat gevoel herken ik. Na mijn studie techniek belandde ik in de filmindustrie. Een harde wereld, heel commercieel. Sexy, maar niet mijn ding. Korte sprints, snelle successen. Films die uitkomen en zes weken later weer vergeten zijn.”

“Nee, dan ben ik nu veel beter op mijn plek. Ik heb een mooie route afgelegd. Steeds een logisch stapje omhoog, dat is belangrijk voor je carrière. Nu, als gemeentesecretaris, ben ik geen direct leidinggevende aan de medewerkers. Ja, wel van de managers. Die moet ik inspireren en zij moeten het weer overbrengen op hun mensen. Dat maakt het beïnvloeden van de cultuur een stuk lastiger” Haar mobiel gaat en even later komt er een appje binnen. Nicole kijkt en praat onverstoorbaar verder.

Dat kan wachten, zegt haar blik. “Nee, ik maak geen gebruik van mijn vrouwzijn. Ik ben 1.85 en ongeveer zo breed als de gemiddelde man.” Ze zegt het lachend, zelfverzekerd. “Ik ben vooral mezelf. Ik ben vrouw en vind het belangrijk om er goed uit te zien. Dus draag ik jurkjes en rokken naar mijn werk, met daaronder een paar mooie hoge hakken. Maar ik drink net zo makkelijk een biertje met de mannen. Duidelijk zijn, durven zeggen waar het op staat, niet altijd aardig gevonden willen worden, dat is wat ik vrouwelijke leiders mee zou willen geven.”

“Duidelijkheid en keuzes maken. Je kan niet alles willen. Carrière maken én thuis bij de kinderen zijn gaat niet samen. Ik heb meteen alles goed geregeld. Een hulp in de huishouding en goede afspraken met mijn partner. Zes weken zwangerschapsverlof, daarna is mijn dochter naar de kinderopvang gegaan. Ik ben geen moedermoeder die met haar dochter met Barbies heeft gespeeld. Dat heb ik zelf als kind ook niet gedaan.”

“Ik heb een makkelijk kind gekregen omdat ik geen tijd had voor moeilijk.” Spierballentaal waar moeder en dochter hard om kunnen lachen. “Ze is nu 14, heel zelfstandig en gelukkig. Doelen stellen, weten waar je naartoe wilt, dat is belangrijk. Ik heb heel veel trainingen gegeven, ook internationaal, van India tot Las Vegas. Een van die trainingen was Dreams or Goals. Niet dromen, maar doen. Doelen stellen. Ik ben nu 51, succesvol zzp'er én gemeentesecretaris a.i. van Best. Doel bereikt, binnen gemeenteland zit ik on top of the food chain.”

“Ambities? Ja, dat is wel een probleem nu. Een grotere gemeente? Ja, dat kan. De stap naar het grootbedrijf is afgesneden, dan had ik andere keuzes moeten maken. Directeur van een zorgorganisatie, dat zou ik leuk vinden. De zorg en gemeenteland, twee gescheiden werelden die veel van elkaar kunnen leren. Burgemeester? Nee, die functie vind ik minder interessant. Misschien ooit wethouder, om mijn carrière mee af te sluiten. Ach, we zien wel, er komt vast weer iets uitdagends op mijn pad.”